Efendimiz (S.A.V) Minberdeki üç bedduası

 

حدثنا محمد بن صالح وإبراهيم بن عصمة قالا ثنا السري عن خزيمة ثنا سعيد بن أبي مريم ثنا محمد بن هلال حدثني سعد بن إسحاق بن كعب بن عجرة عن أبيه

عن كعب بن عجرة قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم احضروا المنبر فحضرنا فلما ارتقى درجة قال آمين فلما ارتقى الدرجة الثانية قال آمين فلما ارتقى الدرجة الثالثة قال آمين فلما نزل قلنا يا رسول الله لقد سمعنا منك اليوم شيئا ما كنا نسمعه قال إن جبريل عليه الصلاة والسلام عرض لي فقال بعدا لمن أدرك رمضان فلم يغفر له قلت آمين فلما رقيت الثانية قال بعدا لمن ذكرت عنده فلم يصل عليك قلت آمين فلما رقيت الثالثة قال بعدا لمن أدرك أبواه الكبر عنده أو أحدهما فلم يدخلاه الجنة قلت آمين

هذا حديث صحيح الإسناد ولم يخرجاه

Hakim Elmüstedrek; Bir ves Sıla; 4/153

İbn-i Hibban; Bir ves Sıla;4; No:409; 2/140

Taberani Elmu'cemul Kebir; No: 2022; 2/243

أخبرنا أبو عبد الله الحافظ وأبو سعيد بن أبي عمرو قالا ثنا أبو العباس ثنا الربيع بن سليمان ثنا عبد الله بن وهب عن سليمان يعني بن بلال عن كثير بن زيد ح وأخبرنا القاضي أبو عمرو محمد بن الحسين بن محمد بن الهيثم البسطامي أنبأ أحمد بن محمود بن خرزاذ قاضي الأهواز ثنا موسى بن إسحاق الأنصاري ثنا إبراهيم بن حمزة الزبيري ثنا عبد العزيز بن أبي حازم عن كثير بن زيد عن الوليد بن رباح

عن أبي هريرة أن رسول الله صلى الله عليه وسلم ارتقى المنبر فقال آمين آمين آمين فقيل له يا رسول الله ما كنت تصنع هذا فقال قال لي جبرائيل عليه السلام رغم أنف عبد دخل عليه رمضان فلم يغفر له فقلت آمين ثم قال رغم أنف عبد ذكرت عنده فلم يصل عليك فقلت آمين ثم قال رغم أنف عبد أدرك والديه أو أحدهما فلم يدخل الجنة فقلت آمين

لفظ حديث عبد العزيز وفي رواية سليمان رقي المنبر وقال رغم أنف عبد أو بعد

Beyhaki Essünenül Kübra; Sıyam; No:8589; 6/394

Dualar

* بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَإِلَـهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ  إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ مَاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الأرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ َلآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ * الم اَللهُ لاَاِلَهَ اِلاَّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ

* بِسْمِ اللهِ مَجْرَيهَا وَمُرْسَاهَا اِنَّ رَبِّى لَغُفُورٌ رَحِيمٌ وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَاْلأرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالسَّماوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُون

* فَاللّهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِين (ثلاث مرات)

* بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ،قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لا يَنبَغِي لأحَدٍ مِّنْ بَعْدِي إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّاب

* نَوَيْنا الْاعْتِكَافَ رِضَاءً لِلَّهِ تَعَالَى.

* سُبْحاَنَ اللهِ، وَالْحَمْدُ ِللهِ، وَلاَ اِلَهَ اِلاَّ اللهُ، وَالله ُ اَكْبَر. * اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِنا وَارْحَمْنِا وَاَدْخِلْنَا الْجَنَّةَ.

* اَللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظَيمِ، اَكْفِنا كُلَّ مُهِمٍّ مِنْ حَيْثُ شِئْتَ ومِنْ اَيْنَ شِئْت .

* نعُوذُ بَعَزَّةِ اللهِ تَعَالَى وَقُدْرَتِهَ مِنْ شَرِّ مَا نجِدُ وَنحَاذِرُ .

* بسْمِ اللهِ الَّذِى لاَيَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْء فِى اْلأَرْضِ وَلاَ فِى السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ، ياَ حَيُّ يَا قَيُّوم.

* لاَاِلَهَ اِلاَ الله ُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ، سُبْحَانَ اللهِ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، وَالْحَمْدُ ِللهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.

* اَللَّهُمَّ لاَ يَأْتِ بالْحَسَنَاتِ اِلاَّ اَنْتَ، وَلاَ يَدْفَعُ السَّيِّئاَتِ اِلاَّ اَنْتَ.

* بِسْمِ اللهِ ذِى الشَّانِ، عَظِيمِ الْبُرْهَانِ، شَدِيدِ السُّلْطَانِ، مَاشَاءَ الله ُكاَنَ، اَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ.

* لاَ اِلَهَ اِلاَ الله، ُوَالله ُ اَكْبَرُ، وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ .

* اَللَّهُمَّ ارْحَمْ اُمَّةَ  مُحَمَّدٍ رَحْمَةً عَامَّةً *بِسْمِ اللهِ اَللَّهُمَّ اِنِّى اِغْتَسَلْتُ اِلْتِمَاسَ شِفَائِكَ وَتَصْدِيقَ نَبِيِّكَ.

* لاَحَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ، وَلاَ حِيلَةَ وَلاَ اِحْتِياَلَ وَلاَ مَلْجَأَ مِنَ اللهِ اِلاَّ اِلَيْهِ.

* اَسْألُ الله َ الْعَظِيمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ اَنْ يَشْفِيكَ.

* يَا حَىُّ ياَ قَيُّومُ بِرَحْمَتِكَ اَسْتَغِيثُ، اَصْلِحْ لِى شَأْنِى كُلَّهُ وَلاَ تَكِلْنِى اِلَى نَفْسِى طَرْفَةَ عَيْنِ .

* سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبِّى وَبِحَمْدِكَ، اَشْهَدُ اَنْ لاَ اِلَهَ اِلاَّ اَنْتَ، اَسْتَغْفِرُكَ وَاَتُوبُ اِلَيْكَ.

* سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ، عَدَدَ خَلْقِهِ، وَرِضَاءَ نَفْسِهِ، وَزِنَةَ عَرْشِهِ، وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ.

* بِسْمِ اللهِ، اَمَنْتُ بِاللهِ، وَاعْتَصَمْتُ بِاللهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى اللهِ، وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ اِلاَ بِاللهِ.

* رَبُّنَا الَّذِى فِى السَّمَاءِ تَقَدَّسَ اِسْمُكَ وَاَمْرُكَ فِى السَّمَاءِ وَاْلأَرْضِ، كَمَا رَحْمَتَكَ فِى السَّمَاءِ فَاجْعَلْ رَحْمَتَكَ فِى اْلأَرْضِ، وَاغْفِرْلَنَا ذُنُوبَنَا وَخَطَايَانَا اِنَّكَ اَنْتَ رَبُّ الطَّيِّبِينَ، فَأَنْزِلْ رَحْمَةً مِنْ رَحْمَتِكَ وَشِفَاءً مِنْ شِفَاءِكَ عَلَى هَذَا الْوَجَعِ.

* لاَ اِلَهَ اِلاَّ الله ُوَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ.

* اَشْهَدُ اَنْ لاَ اِلَهَ اِلاَّ الله ُوَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، اِلَهًا وَاحِدًا اَحَدًا صَمَدًا، لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَلاَ وَلَدًا، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً اَحَد.

* لاَاِلهَ اِلاَّ الله ُالْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبِينُ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ صَادِقُ الْوَعْدِ اْلأَمِين.

* مَرْحَباً بِالْقَائِلِينَ عَدْلاً مَرْحَباً بِالصَّلاَةِ عَدْلاً * اَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لاَمَّةٍ.

* لاَ اِلَهَ اِلاَّ الله ُالْحَلِيمُ الْكَرِيمُ، اَلْحَمْدُ ِللهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، اَللَّهُمَّ اغْفِرْلِى، اَللَّهُمَّ تَجَاوَزْ عَنِّى، اَللَّهُمَّ اعْفُ عني فَإِنَّكَ عَفُوٌّ غَفُورٌ.

* اَللَّهُمَّ لاَ اِلَهَ اِلاَّ اَنْتَ الْحَلِيمُ الْحَكِيمُ، تَبَارَكْتَ سُبْحَانَكَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.

* اَللَّهُمَّ اغْفِرْلِى وَارْحَمْنِى وَالْحِقْنِى بِالرَّفِيقِ اْلأَعْلَى.

* لاَاِلَهَ اِلاَّالله ُعَدَدَ كَلِمَاتِهِ، لاَ اِلَهَ اِلاَّ الله ُعَدَدَ خَلْقِهِ، لاَاِلَهَ اِلاَّ الله ُزِنَةَ عَرْشِهِ، لاَ اِلَهَ اِلاَّ الله ُمِلْء سَمَاوَاتِهِ، لاَاِلَهَ اِلاَّ الله ُمِثْلَ ذَلِكَ مَعَهُ، وَالْحَمْدَ ِللهِ مِثْلَ ذَلِكَ مَعَهُ .

* اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا وَنَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ. (on defa)

* حَسْبِىَ الرَّبُّ مِنَ الْعِبَادِ، حَسْبِىَ الْخَالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقِ، حَسْبِىَ الرَّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقِ، حَسْبِىَ الَّذِى هُوَ حَسْبِى، حَسْبِىَ اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلِ، حَسْبِىَ الله ُلاَ اِلَهَ اِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ * نَسْتَوْدِعُ الله َدِينَنَا وَاَمَانَتَنَا وَخَوَاتِيمَ عَمَلَنَا * اَللَّهُمَّ قِنِى عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ .

* اِذْهَبِ الْبَأْسَ رَبَّ النَّاسِ، اِشْفِ اَنْتَ الشَافِى، لاَشِفَاءَ اِلاَّ شِفَاءكَ شِفَاءً لاَيُغَادِرُ سَقَمًا.

* اَللَّهُمَّ ماَ اَصْبَحَ بِى مِنْ نِعْمَةٍ اَوْ بِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ فَمِنْكَ وَحْدَكَ لاَشَرِيكَ لَكَ، فَلَكَ الْحَمْدُ وَلَكَ الشُّكْرُ.

* اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ وَارْحَمْهُ وَعَافِهِ وَاعْفُ عَنْهُ وَاَكْرِمْ نُزُلَهُ وَوَسِّعْ مَدْخَلَهُ وَاَغْسِلْهُ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَنَقِّهِ مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ اْلأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ وَاَبْدِلْهُ دَارًا خَيْرًا مِنْ دَارِهِ وَاَهْلاً خَيْرًا مِنْ اَهْلِهِ وَزَوْجًا خَيْرًا مِنْ زَوْجِهِ وَاَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ وَاَعِذْهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ ومِنْ عَذَابِ النَّارِ .

* جَزَى الله ُعَناَّ مُحَمَّدًا مَا هُوَ اَهْلُهُ. (on defa)

* بِسْمِ اللهِ نسْتَوْدِعُكَ وَنُعِيذُكَ بِالْوَاحِدِ، مِنْ شَرِّ كُلِّ حَاسِدٍ، وَقَائِمٍ وَقَاعِدٍ، عَنِ السَّبِيلِ حِائدٍ، عَلَى الْفَسَادِ جَاهِدٍ، وَكُلِّ خُلُقٍ فَاسِدٍ، ومِنْ نَافِث وَعَاقِدٍ، وَكُلِّ جِنٍّ مِارِدٍ، يَأْخُذُ بِالْمَرَاصِدِ، فِى طَرِيقِ الْمَوَارِدِ، لاَيَضُرُّونَهُ وَلاَ يَطَؤُونَهُ فِى يَقَظَةٍ وَلاَ مَنَامٍ، وَلا طَعْنٍ وَلاَ مَقَامٍ، يَدُ اللهِ فَوْقَ اَيْدِيهِمْ، وَحِجَابُ اللهِ دُونَ عَادَتِهِمْ .

* اَعُوذُ بِوَجْهِ اللهِ الْكَرِيمِ وَبِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّة اللاَّتِى لاّ يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلاَ فَاجِرٌ، مِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَمِنْ شَرِّ مَا يَعْرُجُ فِيهَا، وَمِنْ شَرِّ ماَ ذَرَأَ فِى اْلأَرْضِ وَمِنْ شَرِّ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا، وَمِنْ فِتَنِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَمِنْ طَوَارِقِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، اِلاَّ طَارِقاً يَطْرُقُ بِخَيْرٍ يَارَحْمَن.

* اَللّهُمَّ اِنِىّ اَسْألُكَ باَنَّه لاَاِلَهَ اِلاَّ اَنْتَ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ، بَدِيعُ السَّماَوَاتِ وَاْلأَرْضِ، ذُو الْجَلاَلِ وَاْلإِكْراَمِ، ياَ حَىُّ ياَ قَيُّومُ

* اَللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبوُءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِى فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ، بِرَحْمَتِكَ ياَ اَرْحَمَ الرَّاحِمِينْ .

* اَللَهُمَّ اغْفِرْلِى ماَ قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا اَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّى،أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ،لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، وَاَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ * اَللَّهُمَّ اِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى ظُلْمًا كَثِيرًا وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلاَّ اَنْتَ، فَاغْفِرْلِى مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِى اِنَّكَ اَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ  .

* لاَاِلَهَ اِلاَّ اللهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمْ، سُبْحَانَ اللهِ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمْ، اَلْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، اَسْألُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ، وَعَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَالْغَنِيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍ، وَالسَّلاَمَةَ مِنْ كُلِّ اِثْمٍ. لاَتَدَعْ لِى ذَنْبًا اِلاَّ غَفَّرْتَهُ، وَلاَ هَمًّا اِلاَّ فَرَّجْتَهُ، وَلاَ حَاجَةً لَكَ فِيهَا رِضىً اِلاَّ قَضَيْتَهَا يَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ .

* اَللَّهُمَّ ياَغَنِىُّ ياَحَمِيدُ، ياَمُبْدِئُ ياَمُعِيدُ، ياَرَحِيمُ ياَوَدُودُ، اَغْنِنِى بِحَلاَلِكَ عَنْ حَرَامِكَ وَبِفَضْلِكَ عَمَّنْ سِوَاكَ .

* اَللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَاْلاَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ إِنِّي أَعْهَدُ إِلَيْكَ بِأَنِّي أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ، وَاِنَّك إِنْ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي تُقَرِّبْنِي مِنْ الشَّرِّ وَتُبَاعِدْنِي عنْ الْخَيْرِ، وَإِنِّي لاَ أَثِقُ إِلاَّ بِرَحْمَتِكَ، فَاجْعَلْ لِي عَهْدًا تُوَفِّينِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادْ .

* اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ الْخَيْرِ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ منه عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَأَسْتَعِيذُكَ مِمَّا اسْتَعَاذَكَ مِنْهُ عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَمَا قَضَيْتَ لِي مِنْ أَمْرٍ أَنْ تَجْعَلَ عَاقِبَتَهُ رَشَدًا .

* بِسْم اللهِ اَرْقِيكَ، وَالله يَشْفِيكَ، مِنْ كُلِّ دَاءٍ يَاْتِيكَ، وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِى الْعُقَدِ وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ اِذَا حَسَدْ.

* اَللَّهُمَّ اِنِّى اَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَلْحَزَنِ، وَاَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَلْكَسَلِ، وَاَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنُ وَالْبُخْلِ، وَاَعُوذُ بِكَ مِنْ غَلَبَةِ الدَّيْنِ وَقَهْرِ الرِّجَالِ .

* اَللَّهُمَّ اغْفِرْلِى وَارْحَمْنِى وَعَافِنِى وَارْزُقْنِى* بِسْمِ للهِ يُبْرِيكَ وَاللهِ يَشْفِيكَ وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ اِذَا حَسَدِ وَمِنْ شَرِّ كُلَّ ذِى عَيْنٍ

* اَللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَي سَيِّدِنَا محمد، الْفَاتِحِ لِمَا اُغْلِقَ، وَالْخَاتِمِ لِمَا سَبَقَ، نَاصِرَ الْحَقِّ بِاالْحَقِّ، الْهَادِي اِلَي صِرَاطِكَ الْمُسْتَقِيمِ، وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ حَقَّ قَدْرِهِ وَمِقْدَارِهِ الْعَظِيمِ.

* اَللَّهُمَّ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا وَلَا مَوْتًا وَلَا حَيَاتًا وَلَا نُشُورًا، وَلَا أَسْتَطِيعَ أَنْ آخُذَ اِلَّا مَا أَعْطَيْتَنِي، وَلَا أَتَّقِي اِلَّا مَا وَقَّيْتَنِي، اَلَّلهُمَّ وَفِّقْنِي لِمَا تُحِبُّ وَتَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ وَالْعَمَلِ فِي عَافِيَةٍ. وَالْحَمْدُ ِللهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ .

ORUÇ BEDENİN MADDİ MANEVİ TEMİZLİĞİDİR

 

Ey iman etmiş kullar! Oruç sizden evvelki (ümmet)lere yazıldığı (farz kılındığı) gîbî sizin üzerinize de yazılmıştır. Ta ki sakınabilesiniz, (nefsinizi haramlardan koruyup muttakilerden olasınız).[1]

îmam-ı Hasan (Radıyallahu Anh) buyurdu ki: Allah-u Tealâ'nın "Ey iman edenler!" buyurduğunu duyduğunda hemen kulak kesil, zira peşinden ya bir emir, ya da bir yasak zikredilecektir.

İmam-ı Cafer-i Sadık (Radıyallahu Anh) buyurdu ki: "Mevlâ Tealâ'nın mümin kullarına yapmış olduğu nidaların lezzeti, bütün ibadetlerin zorluk ve zahmetini onlardan gidermiştir. Artık bu nida karşısında kul, sevgilisi olan Mevlâ Tealâ, ona canını ateşe atmasını bile emretse, hemen o emre imtisal eder (koşar).

Kazî Beyzavî'nin buyurduğuna göre, Müslümanlar üzerine orucun farz oluşu bu ayetle sabit olduğu gibi, Adem (Aleyhisselam) dan beri bütün peygamberler ve ümmetler üzerine orucun farz kılındığı ve bütün şeriatlarda tayin edilmiş eski bir ibadet olduğu meydana çıkmıştır. Fakat daha sonra yahudi ve hıristiyanlar, mükellef oldukları oruçların günlerini, sayılarını ve şartlarını değiştirmişler, perhiz vebenzeri isimlerle uydurma törenler ortaya koymuşlardır.

Allah-u Tealâ Hazretleri, bu ümmet üzerine orucun farz edilişini kuvvetlendirmek, iman ehlini oruca teşvik, nefislerini tatmin (rahatlatmak) için, orucun geçmiş ümmetlere de farz kılındığını beyan buyurmuştur. Çünkü oruç, insanların nefislerine zor ve ağır gelen bir ibadettir, zor olan bir şeyin ise, her kese farz olması, kalpleri rahatlandırır.

Savm, Siyam = Oruç: Lügatte, nefsi, meylettiği (arzu ettiği) şeylerden imsak etmek, yani o şeyleri yapmaktan kendini tutmaktır.

Şeran ise: Mükellef (akıllı, buluğa ermiş ve diğer şartlar kendinde mevcut olan) bir insanın, bütün bir gün imsak (sabahın başlangıcın)dan, gurup (güneşin batışın) a kadar, nefsini (kendini) yemek, içmek ve cima' (cinsî münasebet) den oruç niyetiyle men etmesi (tutması) dır. Bu, avam (sıradan) müminlerin orucudur.

Havas (hususî kullar)ın orucu ise, bütün haramlardan vaz geçmektir.

Ehassul Havas (en hususi kullar) in orucu da, Mevlâ Tealâ'dan gayri her şeyden vazgeçmektir.

Resul-ü Ekrem (S.A.V) Efendimiz, hicretin başında, her aydan üç gün, bir de Aşura (Muharremin onuncu) gününde nafile olarak oruç tutmalarını ashabı kiramına tavsiye buyurmuş, hicretten bir buçuk sene sonra, Şaban ayının 10. gününde Ramazan ayının fazileti kendisine beyan olunmuştur.

Orucun meşruiyetindeki hikmet (seran ortaya koyulmasındaki gaye): Nefsi haramlardan korumak olduğuna işaret etmek için Cenab-ı Hak, ayeti kerimesinin sonunda "Oruç, sizin haramlardan sakınmanız için farz kılınmıştır." demektir. Zira oruç, insanın şehvânî gücünü kırdığı gibi heva ve hevesini kökünden sökmekte ve uzuvların bütün arzularını azaltmaktadır. Nitekim:

Abdurrahman İbn-i Yezid (Radıyallahu Anh) şöyle demiştir: Ben, Alkama ve el-Esved ile beraber Abdullah b. Mesud'un yanıma girdim. Abdullah b. Mesud şöyle dedi: Bizler, peygamber (S.A.V) in maiyetinde (evlenmek için) hiç bir imkân bulamayan bir takım gençlerdik. Resulullah (S.A.V) bize: "Ey gençler zümresi! Evlenmeye gücü yeten evlensin. Çünkü evlenmek, gözü haramdan en çok men eder (korur), ferci (tenasül uzvunu) de en iyi korur. Evlenmeye gücü yetmeyen de, oruca devam etsin. Çünkü oruç tutmak, kişi için bir eneme (şehveti kıran bir şey)dir."[2] buyurdu.

Ulema buyurmuştur ki: Şehveti dindirmek, gündüz siyam (oruç), gece kıyam (ibadet), şehvetleri unutmak ve onları hatırlamamak suretiyle hasıl olur. Eğer bir kişi oruç tutuyor, gece kalkıyor, fazla yemiyor, ama yine de nefsinde şehvet buluyor dersen, biz deriz ki: Bu, önceden kendinde yerleşmiş olan şehvetin aşırılığından ileri gelmektedir.

O kişi, bu şehveti, dertler, daimi üzüntüler, ölümü hatırlamak, ecelinin yaklaştığını düşünmek, uzun emelleri kısaltmak, murakabeye (Mevlâ’yı görür gibi olma hâline) devam etmek ve ibadetlere devamla kesmeye çalışsın.

Bilinmelidir ki, bütün insanların çalışmaları iki şeye bağlıdır.

 1.Yemek içmek arzusu,

 2.Şehvet gücü.

Orucun bu iki arzuyu kırarak insanı takvaya sürükleyeceğinde şüphe edilmemelidir. Oruçta manevi sevap ve günahlardan korunma gibi bir takım faydalar bulunduğu gibi maddi olarak ta insan vücudunu tasfiye (arındırmak) ve bazı hastalıklardan korumak da orucun faydalarındandır. Zira oruçtaki perhizin, mideyi sağlamlaştırdığı herkesin malûmudur.

Oruç, ikinci fecir (imsak) tan itibaren güneşin gurubu (batması) na kadar yemek, içmek, ve cinsî mukarenet (yakınlık) dan nefsi menetmek (geri bırakmak) demektir. Müftırât denilen (orucu bozan) şeylerden nefsi hakikaten veya hükmen alıkoymak bir imsaktir. Şaşırarak veya unutarak bir şey yenildiği zaman hükmen imsak mevcut olduğundan oruç yine bozulmuş olmaz.

İmsakin zıttı iftardır. Şöyle ki: Hiç oruç tutmamak bir iftar olduğu gibi, güneşin batmasından sonra orucu açmak ta bir iftardır. Oruç esnasında orucu bozacak bir şey yapılması da bir iftardır.

Ramazanı şerif ayına Şehri Siyam, Ramazan bayramına da, oruç tutmaya son verildiği için, İyd-i Fıtr denilir. Buna şeker bayramı demek doğru değildir.

Oruçlar, Farz, vacip, nafile ve mekruh diye nevilere ayrılır. Farz ve vacip oruçlar da, muayyen (tutulacağı gün belli) ve gayri muayyen (tutulacağı gün belli olmayan) diye kısımlara ayrılır. Şöyle ki, Ramazanı şerif orucu belli bir farzdır, kazaya kalan Ramazanı şerif oruçları ile kefaret olarak tutulacak oruçlar ise, belli olmayan birer farzdır. Bunlar, istenilen mubah {oruç tutulması serbest) günlerde tutulabilir.

Belli bir günde tutulması nezredilen (adanılan) bir oruç, belli bir vaciptir. Belli olmayan bir gün, bir ay, bir hafta tutulması adanılan bir oruç da belli olmayan bir vaciptir.

Hak Tealâ'nın rızası için tutulacak nafile oruçlar da sünnet, müstehap ve mendup diye anılırlar. Aşura günü ile beraber ondan bir evvel ve bir gün sonra tutulan oruçlar müstehaptırlar.

Eşhuru Hürüm (hürmetli-haram aylar) denilen Zülkade, Zülhicce, Muharrem ve Recep aylarının perşembe cuma ve cumartesi günlerinde ve Zilhiccenin başından dokuz günde tutulacak oruçlar da müstehaptır.

Ramazanı şerif bayramının birinci günü ve kurban bayramının dört gününde tutulacak olan oruçlar, tahrimen (harama yakın derecede) mekruhtur. Çünkü o günler, Allah-u Tealâ'nın kullarına birer ziyafet günüdür, bu ziyafetten kaçmak doğru değildir. Bununla beraber bu günlerde tutulan oruçlar, yine oruçtur. Şu kadar var ki bozulursa kazası lâzım gelmez. Zira caiz olmayan bir şeye başlanmıştır.

Nevruz denilen ilk bahar gününde, Mehrican denilen sonbahar gününde kasten tutulan oruçlar, tenzîhen (günaha yakın derecede) mekruhtur. Çünkü bu günlere tazim edilmiş gibi olur, hâlbuki bunlara tazim haramdır, ancak kişinin âdet ettiği bir sünnet orucu bu günlerden birine rastlasa bu, mekruh olmaz.

Yalnız cuma veya yalnız cumartesi gününde bilhassa Aşure günü denilen Muharrem ayının yalnız onuncu günü tutulan oruç ta tenzîhen mekruhtur.

Gece iftar edilmeyip iki üç gün oruç tutulması da mekruhtur. Buna: Savmi visal (peş peşe oruç) denir. Nafilelerde, memduh (kıymetli) olan, bir gün oruç bir gün iftar etmektir ki, buna savmi Davudi (Davud (Aleyhisselam)ın orucu) denir.

Hacılar için zafiyet (güçsüzlük) vereceği taktirde Terviye ve Arefe (Zilhiccenin sekiz ve dokuzuncu) günleri oruç tutmak mekruhtur. Çünkü hac vazifelerini yapmakta güçsüz kalabilirler.

Yevmi şek (şüpheli gün) de Ramazan veya bir vacibe niyet edilerek tutulan oruç da mekruhtur. Yevmi Şek, Şaban ayının otuzuncu günüdür. Havada bir arıza (bulut, duman, su gibi ayın görünmesine engel) bulunmasa da, çünkü o gün başka bir yerde ay görülmüş olabilir.

Yevmi Şek (Ramazan mıdır, değil midir? diye şüphe edilen gün) de Ramazanı şerif veya bir vacibe niyet edilerek oruç tutulsa bakılır, eğer Ramazanı şerif ise bu, Ramazanı şerif orucundan olmuş olur. Ramazanı şerif olmadığı anlaşılırsa Ramazanı şerif orucuna niyet edilmiş ise bir nafile sayılır, iftar edilirse kazası lâzım gelir.

Fakat bir vacibe niyet edildiği taktirde o vacip sahîh olur. Şayet o günün Şabandan mı veya Ramazanı şeriften mi? olduğu anlaşılmazsa, bir vacibe  niyet edilmiş olan oruç, o vacip namına sahih olmaz, çünkü Ramazanı şerif olması ihtimali vardır.

Şek gününde tatavvua (nafileye) niyet edilse, doğru olan söze göre bunda zarar yoktur. Ramazanı şerif olduğu anlaşılırsa, Ramazanı şerif orucu tutulmuş olur. Şaban olduğu meydana çıkarsa, bu oruç bir nafile sayılır, iftar edilse kazası lâzım gelir.

Şek gününde: "Ramazan ise Ramazan orucuna, değilse iftar etmeye." niyet etmiş olan bir kimse oruç tutmuş olmaz,çünkü oruca kesin niyet lâzımdır.

Şüpheli günde insanlara yaymaksızın oruç tutmak, havâss-ı ümmet (şüpheli günde oruca nasıl niyet edileceğini bilen ve o günün Ramazanı şerif olduğunu katî olarak bilmeyen kimseler) için efdal (daha iyi) dir.

Avam hakkında ise televvüm efdaldir. Yani onlar, ihtiyata riayet ederek, zeval (öğlen) vaktine kadar oruç bozan şeylerden sakınırlar. Bir şey yiyip içmeden, beklerler, Ramazan olmadığı anlaşılırsa iftar ederler.

Oruçların farz ve vacip oluşlarındaki sebepler:

Ramazanı şerif orucunun farz olmasının sebebi, Ramazanı şerif günlerinden herhangi birinin, oruca başlamaya uygun olan bir parçasına yetişmektir. Bu cüz- ikinci fecr (imsak) tan itibaren Dahve-i Kübrâ denilen ve şeriata göre günün yarısı sayılan Kaba kuşluk (öğleye yakın) zamanına kadar devam eder. Binaenaleyh bu müddete yetişen veya bu müddet içinde oruç tutması gereken her müslüman için o günün orucu farz olur.

Vacip oruçlarının sebebi: Bunların adanmasıdır. Bunların kazasının sebebi de başlanmış olan bir ibadetin tamamlanmasının lüzumu (lâzım olması) dır.

Keffâret oruçlarının sebepleri: mahiyetlerine göre değişir. Meselâ Ramazanı şerife ait keffaretin sebebi, bu orucu bir isyan eseri olarak kasten bozmaktır.

Nafile oruçların tutulmasını dinen mecbur edecek bir sebep yoktur. Bunlar yalnız Allah rızası ve sevap kazanmak için, isteyenlerin tutacakları oruçlardır. Şu kadar varki bunlardan biri tutulduktan sonra bozulacak olsa, kazası lâzım gelir. Bu kazanın sebebi ise, böyle bir ibadete Hak rızası için başlanılmış olmasıdır ki, bunun yarıda bırakılması caiz olmayacağından, kaza suretiyle bunun telafi edilmesi lazım gelir (gerekir).

ORUCUN ŞARTLARI

Orucun kendisinin farz olmasının ve edası (yerine getirilmesi)nin farz oluşunun bir takım şartlan vardır.

1. Bir kişinin oruç tutmakla emrolunması için müslüman, akıllı ve buluğa ermesi şarttır. Binaenaleyh bu vasıfları kendisinde toplamayan bir kişi için oruç farz değildir,

2. Orucun edası (yerine getirilmesi)nin farz olması için, sıhhat, (hasta olmamak) ve ikamet (vatanında bulunmak, yolcu olmamak) şarttır, dolayısıyla hasta ve misafir olanların bu hâlde oruç tutmaları gerekmez bilâhare kaza ederler. Bir orucun yerine getirilmesinin sahih (kabul) olması için Niyet etmek, hayız ve nifastan temizlenmek şarttır. Niyet edilmeden tutulan oruç, bütün müctehidlere göre seran muteber (makbul) değildir. Hayız ve nifas hâlinde bulunan kadının oruç tutması da caiz değildir. Ramazanı şerif orucunu daha sonra kaza etmesi gerekir.

Talha İbn-i Ubeydillah (Radıyallahu Anh) (şöyle demiştir): Bir A'rabî başının saçları dağınık olarak Resulullah (S.A.V) a geldi ve: "Ya Resulellah! Allah benim üzerime namazdan neyi farz kıldı, bana haber ver!" dedi. Resulullah (S.A.V) : "Beş vakit namaz (farz etti), Ancak senin kendiliğinden bir şey kılman olabilir." buyurdu. O zat: "Allah benim üzerime oruç tutmaktan neyi farz kıldı, bana haber ver!" dedi.

Resulullah (S.A.V) : "Ramazan ayını farz kıldı, ancak senin kendiliğinden bir miktar oruç tutman olabilir." buyurdu. O zat: "Allah'ın benim üzerime zekâttan farz kıldığı şeyi bana haber ver!" dedi. Resulullah (S.A.V) o zata islâmın ibadet yollarım (zekâtı, miktarlarını, hacca ve hükümlerini) haber verdi. Bunun üzerine o A'rabî: "Sana (hakkı) ikram eden Allah'a yemin ederim ki, ben kendiliğimden gönüllü hiç bir şey yapmam, Allah'ın benim üzerime farz kıldığı şeylerden de hiç bir şeyi eksik yapmam." dedi. Bu sözün üzerine Resulullah (S.A.V) : "Eğer doğru söylediyse felah buldu." yahut ta: "Eğer doğru söylüyorsa cennete girdi."[3] buyurdu

Ebu Hureyre (Râdıyallahu Anh) dan rivayetle: Resulullah Aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: "Allah: 'Adem oğlunun işlediği her hayır iş kendisi içindir, fakat oruç böyle değildir. Oruç sırf benim için edilen bir ibadettir. Onun mükâfatını da ben veririm.' buyurdu. Oruç bir kalkandır. Herhangi birinizin oruç günü olduğu zaman artık o kimse kötü söz ve fiil yapmasın, düşmanlık (veya bağırma) da yapmasın. Eğer bir kimse ona söver yahut onunla dövüşürse, derhal: Ben oruçlu bir kimseyim, desin. Muhammedi'n nefsi (canı) elinde bulunan Allah'a yemin ederim ki, oruçlunun ağzının (açlık) kokusu Allah indinde misk kokusundan daha hoş ve daha temizdir. Oruçlunun sevinip neşeleneceği iki sevinci vardır: Birisi (iftar vaktinde) orucu bozduğu zaman sevinir, Öbürüsü de Rabbine kavuştuğu zaman orucu(nun mükâfatı) ile sevinir."[4]

Sehl (Radıyallahu Anh) den rivayet edildiğine göre Peygamber (S.A.V)) şöyle buyurdu: "Cennette, er-Reyyan denilen bir kapı vardır. Bu kapıdan kıyamet gününde yalnız oruç tutanlar girer; ondan oruç tutanlardan başka hiç kimse girmez, (kıyamet gününde): Oruç tutanlar nerede? denilir. Oruç tutanlar kalkarlar ve o kapıdan girerler. Onlardan başka hiç bir kimse buradan giremez. Onlar girdiği zaman kapı kapatılır, artık bu kapıdan hiç bir kimse giremez."[5]

(Ebu Hureyre (Radıyallahu Anh) den rivayet edildiğine göre, Resulullah (S.A.V) şöyle buyurdu: "Her kim Allah yolunda (2 sığır, 2 koyun, 2 dirhem gibi) çift sadaka verirse, cennet kapılarından: Ey Allah'ın kulu! (buraya gel!) Bu kapı hayırlıdır! diye çağırılır. Çok namaz kılanlardan olan kimse de (cennetin) namaz kapısından çağırılır. Cihat ehlinden olan kimse de cihat kapısından çağırılır. Oruç ehlinden olan kimse, er-Reyyan kapısından çağırılır. Sadaka sahiplerinden olan kimse, sadaka kapısından çağırılır."

Bunun üzerine Ebu Bekr (Radıyallahu Anh) : "Babam-anam sana feda olsun ya Resulullah! Bu kapılardan çağırılan kimse üzerine bir zarar varmıdır? Bir kişi bu kapıların hepsinden davet olunur mu?" diye sordu. Resulullah (S.A.V) : "Evet hepsinden davet olunur ve ben, senin onlardan olmanı ümit ediyorum."[6] buyurdu.

Ebu Hureyre (Radıyallahu Anh) şöyle demiştir; Resulullah Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Her kim Ramazan orucunu, inanarak ve mükâfatını yalnız Allah’tan umarak tutarsa, kendisi için, geçmiş günahları mağfiret Olunur."[7]

Ebu Saîd el-Hudrî (Radıyallahu Anh) şöyle demiştir: Ben Peygamber (S.A.V) den işittim: "Herkim (cihat vazifesinde iken) Allah yolunda birgün oruç tutarsa, Allah onu (yani vücudunu) yetmiş yıl cehennem ateşinden uzaklaştırır."[8] buyurdu.

Ebu Hureyre (Radıyallahu Anh) den rivayet edilmiştir; dedi ki: Resulullah (S.A.V) şöyle buyurdu: "Herkim ruhsatsız ve hastalıksız olarak ramazan'dan bir günün orucunu yerse bütün bir ömür oruç tutsa da onu ödemiş olmaz!"[9]

Süleyman oğullarından bir kişiden rivayet edilmiştir; dedi ki: "Resulullah (S.A.V), şunları benim elimde veya kendi elinde saydı: Teşbih (Sübhanallah) terazinin yansıdır ve elhamdülillah onu doldurur. Tekbîr (Allah-u ekber) ise gök ile yer yüzünün arasını doldurur. Oruç, sabrın yarısı temizlik de imanın yarısıdır."[10]

Abdullah b. Amr'dan rivayet edilmiştir ki, Resulullah (S.A.V) şöyle buyurdu: "Oruçla, Kuran kıyamet gününde kula şefaat edeceklerdir. Şöyle ki: Oruç "Ey Rabbim! Ben onu gündüzleri yemekten ve şehvetlerinden menettim, onun için beni, onun hakkında şefaatçi kıl." diyecek Kuran da "Ben onu geceleri uykusuz bıraktım, beni de onun hakkında şefaatçi kıl."[11] diyecek, böylece ikisi de (o kula ) şefaat edeceklerdir.

Enes b. Malik (Radıyallahu Anh) den rivayet edilmiştir ki,Resulullah (S.A.V) bir gün ashabına "Bu gün içinizden, bir cenazede bulunan kimse var mıdır?" diye sordu. Hazret! Ömer (Radıyallahu Anh) "Ben"diye cevap verdi. Efendimiz (S.A.V): "içinizden bir hasta ziyaret eden var mı?" buyurunca, Hazreti Ömer (Radıyallahu Anh) "Ben" dedi. Efendimiz (S.A.V) : "Kim sadaka verdi?" buyurunca, Hazreti Ömer "ben" dedi. Efendimiz (S.A.V) : "Kim oruçlu olarak sabahladı?" diye sordu. Yine Hazreti Ömer "Ben" diye cevap verince Efendimiz (S.A.V) : (Cennet sana) vacip oldu, vacip oldu."[12] buyurdu,

Hazreti Cabir(Radıyallahu Anh) den rivayet edilen bir hadisi şerifte, Efendimiz (S.A.V) : "Şüphesiz oruç, kulun kendisiyle cehennemden korunduğu bir kalkandır. (Allah-u Tealâ Hazretleri): O (oruç), benim içindir ve onun karşılığını ben vereceğim."[13] buyurdu

Abdullah b. Ebî Evfa (Radıyallahu Anh) dan rivayet edilen bir hadisi şerifte Efendimiz (S.A.V): "Oruçlunun uykusu ibadet, susması teşbih; ameli kat kat edilmiş, duası makbul ve günahı affedilmiştir."[14]buyurdu.

İbn-i Amr (Radıyallahu Anh) dan rivayet edilen bir hadisi şerifte Efendimiz (S.A.V) : "Oruçlunun iftar vakti mutlak kabul olunmuş bir duası vardır."[15] buyurmuştur.

Hazreti Ali (Radıyallahu Anh) den rivayet edilen bir hadisi şerifte Efendimiz (S.A.V) : "Oruç, her kimi, canının istediği yemek ve içmekten alıkoyarsa, Allah-u Tealâ onu cennet meyvelerinden yedîrir ve cennet şarabından içirir."[16]

 Halid el-Cühenî (Radıyallahu Anh) den rivayete göre; dedi ki: Resulü Ekrem (S.A.V) şöyle buyurdu: "Her kim, bir oruçluya iftar yemeği yedirirse, kendisine onun sevabı kadar sevap vardır. Şu kadar var ki, (Allah-u Tealâ) oruçlunun ecrinden hiç bir şey eksiltmez."[17]

Ebu Hureyre (Radıyallahu Anh) den rivayet edildiğine göre Resulullah (S.A.V) şöyle buyurdu: "Ümmetime, Ramazanı şerif ayında beş haslet (özellik) verilmiştir ki, onlar kendilerinden evvel hiç bir ümmete verilmemiştir. Oruçlunun ağız kokusu Allah indinde misk kokusundan daha hoştur, iftar edinceye kadar melekler onlar için istiğfar eder. Allah-u Tealâ her gün cennetini süsler sonra (ona hitaben) yakında salih kullarım kendilerinden sıkıntı ve eziyetleri atıp sana varacaklar, buyurur. O ayda azgın şeytanlar zincire vurulur, binaenaleyh başka ayda yaptıklarına o ayda ulaşamazlar. Ramazanı şerifin son gecesinde (oruç tutan kullar) affolunurlar. O zaman ya Resulallah! O gece kadir gecesi midir? diye sorulunca Efendimiz (S.A.S): Hayır! Lâkin çalışan kişiye ücreti, işini bitirdiği zaman verilir, buyurdu."[18]

En-Nadr İbn-i Şeyban (Radıyallahu Anh) şöyle demiştir: Ben Abdurrahman b. Avf'ın oğlu Ebu Seleme (Radıyallahu Anhüma) ya rastladım ve: Ramazan ayı hakkında babandan dinlediğin bir hadisi bana zikret. Dedim. Ebu Seleme (Radıyallahu Anh) : Peki. Babam bana anlattığına göre Resulullah (S.A.V) Ramazan ayını anlatarak şöyle buyurmuştur, dedi: "(Ramazan ayı) öyle bir aydır ki Allah-u Tealâ onun orucunu üzerinize farz kıldı. Ben de, onun kıyamını (gecelerini teravih veya başka ibadetle ihya etmeyi) sünnet kıldım. Artık kim inanarak ve sırf Allah rızasını dileyerek orucunu tutar ve gecelerini (teravih veya başka ibadetle) ihya ederse anası kendisini doğurduğu gün gibi günahlarından temizlenmiş olur."[19]

Bilinmelidir ki, Ramazan ayı çok kıymetli bir aydır. Namaz, oruç, zikir, sadaka ve benzeri bu ayda eda edilen her türlü nafile ibadetler diğer aylarda eda edilen farz ibadetlere denktir. Bu ayda farzı eda eden kimse diğer aylarda yetmiş farz eda etmiş gibi olur. Ramazan ayında oruçlu bir kimseye iftar veren kişinin günahları affolunur ve vücudu cehennemden azad edilir. İftar veren bu kişiye, iftar verdiği oruçlunun sevabından bir şey eksilmeksizin onun sevabına denk bir sevap bahşedilir. Bu ayda mahiyetinde bulundurduğu kişilere kolaylık gösteren kimsenin Allah günahlarını bağışlar ve onu cehennemden azad eder. Nitekim Rasulullah Efendimiz (S.A.V) bu ayda bütün esirleri salar ve yardım talebinde bulunan herkese isteğini verirdi. Bu ayda hayır hasenat ve salih amellere muvaffak olan kimse sene boyunca muvaffa-kiyete nail olur.[20]  Bu ay kalp dağınıklığıyla geçerse bütün sene boyunca kalp dağınıklığı sürer. Bu ayı fırsat bilip elden geldiğince cemiyeti (Allahın sevgi ve muhabbetini daimi kalpte tutmaya çalışıp emrini tutmayı) sağlamaya çalışmak gerekir. Cenab-ı Allah bu ayın mübarek gecelerinde cehennemi hak etmiş binlerce insanı cehennemden azat ediyor. Allah (celle celalühü) bu ayda cennet kapılarını açıp cehennem kapılarını kapıyor.''[21] Bu ayda şeytanlar zincirlere vurulur ve rahmet kapıları açılır. İftarı erken, sahuru geç yapmak sünnettir.[22]

Rasûlullah Efendimiz bu konunun üzerinde çok durmuştur. Bu da muhtemelen kulluk makamına uygun olan ihtiyaç halini açığa vurmak içindir. Orucu hurmayla açmak da sünnettir.[23] Oruç acarken şu dua okunur: "Susurluk gitti, damarlar ıslandı (hayat buldu), inşaallah mükafat hasıl olmuştur, [24]

Teravih namazını eda etmek ve bu ayda Kur'an'ı hatm etmek müekked sünnetlerden olup  bolca netice verir"[25]. Habibi hürmetine Allah bizleri muvaffak eylesin.[26] Amin

 

İsmail F. Hünerlice

İrşad dergisi



[1] Bakara Suresi Ayet; 183

[2] (Buharı, Nikah, 2,3,6/117, Savm:20, Müslim, Nikah:3, Ebu Davud, Nikâh:1, Tirmizî, Nikah.;1 Neseî, Sıyam:43, Nikah:3, İbn-i Mace, Nikah:1, Darımı, Nikah:2, Ahmed b. Hanbel; / 378

[3] . Buharı, Savm:l, 2/225

[4] Buharî, Savm:9, 2/228, Müslim, Sıyam:164, Ebu Davud, Savm:25, Tirmizi, Savm:55, Neseî, Sıyam-1, ibn-i Mace, Siyam:1, Muvatta', Sıyam:58

[5] Buhart, Savm;4. 2/226, Müslim, Sıyam:116, Neseî, Sıyam:43, Tirmizî, Savm:55

[6] Buharî, Savm-4, 2/227

[7] Buhari, İman:28 1/15, Müslim, Sıyam:3, 20, Müsafirin:175, Ebu Davud, Ramazan:1, Savm:57, Tirmizî, Savm:1 , Cennet:4, Neseî, Sıyam:39, İbni Mace, İkamet:l73, Sıyam:2, 33, Darimî, Savm:44, Ahmed b. Hanbel:2/232, 247,

[8] Buhari, Cihad-36, 3/213, Müslim,Sıyam:167-168, Ebu Davud, Cenaiz:3, Tirmizî, Fezailül Cîhad:3, Neseî, Sıyam:44,45, İbn-i Mace, Sıyam:34, Fiten:12, Darimi, Cihad:10, Ahmed b. Harıbel:2/355

[9] Tirmizî, Savm;27, 3/92, No-723, Ebu Davud, Savm-38, Ibn-i Mace, Sıyam:I4, Darikutnî:2/191, Ahmed b. Hanbel:2/386

[10] Tirmizî, Deavat:87. No:35l9, 5/536

[11]. Ahmed ibni Hanbel 2/174

[12] Ahmed b. Hambel 3/118

[13].Ahmed b. Hanbel;3/396

[14] Alî el-Müttekî, Kenzul Ummal.8/443, No:23562

[15] Ali el-Mültekî, Kenzül Ummal:8/448 No:23592

[16] Ali ei-Müttekt, Kenzül Ummal. No-23635

[17] (Tirmizî, Savm:82, 3/362, No:807, No:807, İbn-i Mace, Sıyam:45, Darimi, Savm:13, Ahmed b. Hanbel;(:4/3î4-7î6, 5/192)

[18] Ahmed b. Hanbel;2l292

[19] İbn-i Mace, İkame:173, 1/421, No:1328

[20] Sahihi İbni Huzeyme, No:1887

[21] Buharı, Savm; 5, No: 1898, 1899; Müslim, Savm, l, No, 1079 ; Tirmizi, No, 682; Nesâî, el-Mücteba, No:2101 ; îbni Mace, No, 1642. İmam Malik, el-Muvatta, No, 684; İbnu Ebi Şeybe, No, 8867, Abdurrazzak, No, 7383,; Ahmed b. Hanbel, No, 7767.

[22] Buhari, Savm: 45, No: 1957; Müslim, Savm: 9, No, 1098; Tirmizi, No: 699; İbni Mace, hadis No: 1697, İmam Malik, el-Muvatta, hadis no, 634,

[23] İbni Huzeyme, No, 1887, Tirmizi, hadis no, 695; Ebu Davud, hadis no, 2355;

[24] Ebu Davud; Hadis No:2357;Hakim Elmüstedrek; No:1536

[25] İbn-i Ebi Şeybe; No:7692

[26] Mektubatı Rabbani; 45.mektup 1/61

 

YUKARI